ข่าวสัปดาห์ที่แย้วง่า มะรุ้ว่ามีคนเอามาลงยังนะคะ แต่ถ้ายัง ก็เชิญอ่านเลยค่ะ"ตุ้ย เอเอฟ3"คว้าถึงฝัน ยืดอกท้าพิสูจน์"ดังแล้วเหลิง"
คอลัมน์ คนดังนั่งเขียน
เกียรติกมล ล่าทา
เพิ่งคว้าตำแหน่ง "เดอะ วินเนอร์" ของ "อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย 3" ไปหมาดๆ วันนี้หนุ่ม "ตุ้ย"เกียรติกมล ล่าทา วี12 แห่งบ้านอะคาเดมี่ จรดหมึกถึงประสบการณ์ ความประทับใจ ตั้งแต่นาทีแรกที่ก้าวเข้าบ้านจนถึงนาทีสุดท้ายที่คว้า "เดอะ วินเนอร์"
การที่ได้เข้ามาเป็น 5 คนสุดท้ายในอะคาเดมี่ แฟนเทเชีย 3 ผมก็ดีใจสุดๆ แล้ว และผมก็ไม่หวังว่าจะได้ที่เท่าไร หรือจะได้ "เดอะ วินเนอร์" คนจะพูดกันเยอะมากว่าผมได้ "เดอะ วินเนอร์" เพราะเรื่องครอบครัว ผมอยากจะบอกว่าการที่ผมกตัญญูรักแม่ ผมไม่ได้มารักตอนที่ผมเข้าบ้านเอเอฟ 3 ผมรักมานานแล้ว ผมกตัญญูมานานแล้ว ก่อนมาเอเอฟผมก็บวชให้แม่แล้ว ถ้าเห็นผมแกล้งก็แล้วแต่คนคิด กับตรงนี้ผมยินดีที่จะเปิดเผยทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมทำมาโดยธรรมชาติคือชินมานานแล้ว
สิ่งที่ผมได้รับจากการอยู่ในบ้านอะคาเดมี่ เป็นการที่ได้รับความรู้ด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นแอ๊คติ้ง ร้องเพลง แดนซ์ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผมอยากเรียนรู้มาก เพราะถึงแม้จะร้องเพลงได้บ้าง แต่ก็ไม่ได้เรียนมา อาศัยครูพักลักจำ อีกอย่างคือการอยู่รวมกันของเพื่อนๆ เป็นใครก็ไม่รู้ มาจากคนละทิศละทางแล้วเราเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วรักกันได้ขนาดนี้ อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ไม่มีทะเลาะกัน เราไม่ได้ต่อสู้กันเลย แม้เราจะเข้ามาแข่งขันเกมส์กัน และเราก็ต้องต่อสู้กับตัวเอง และต้องทนกับความกดดันที่ต้องตัดขาดกับโลกภายนอก ประมาณอาทิตย์ที่ 3 เรามาคิดถึงสิ่งที่เราเคยทำ เคยเจอ เคยรู้จัก เคยไป มันหายไปเมื่อเข้าไปในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์ เพื่อนฝูง พ่อแม่ สิ่งแวดล้อมภายนอกต่างๆ เราเข้ามาในบ้านเราใช้ชีวิตเดิมๆ เจอแต่โจทย์เพลง ต้องซ้อมร้องเพลง เต้น โชว์ มันกดดันสุดๆ ในอาทิตย์ที่ 3 ผมเองต้องสร้างกำลังใจให้กับตัวเองอย่างมาก คือเวลาอยู่กับเพื่อนผมก็พยายามทำสนุกสนาน แต่เวลาอยู่คนเดียวมันก็อดคิดไม่ได้ ตอนก่อนนอนแต่ผมก็ไม่เก็บกด มันอยากคิดให้คิดไปเลย แล้วมันก็ออกมาเป็นภาพ จนนั่งร้องไห้ แต่ไม่ได้ร้องไห้ต่อหน้าเพื่อน ไม่ให้ใครเห็น พอจะหลุดก็วิ่งเข้าห้องน้ำเลยร้องไห้ประมาณ 5-10 นาที พอปลดปล่อยแล้วมันก็ดีขึ้น ก็ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง อาจจะมีเปรยให้เพื่อนๆ ฟังบ้าง แต่ไม่ได้เล่าอะไรเยอะ พอผ่านมาอาทิตย์ที่ 5-6 ได้เจอแม่ ในวันแม่ ก็สบายใจขึ้น ได้เจอแม่ก็มีกำลังใจมากขึ้นจากที่ไม่มีความหวัง และพอผ่านมาอาทิตย์ท้ายๆ ก็รู้สึกมีความสุขมากขึ้น
กำลังใจของตุ้ยที่อยู่ในบ้านอะคาเดมี่ก็คือแม่ สิ่งที่ช่วยตุ้ยอย่างมากคือคำพูดของตุ้ยเองที่บอกว่าจะไม่ให้แม่ทำงานอีก ให้แม่กับพ่อได้พักผ่อน อยู่สบายๆ เพราะตอนนี้ตุ้ยก็อายุ 23 แล้ว ก็อยากทดแทนพระคุณแม่ ตรงนี้ก็เป็นกำลังใจทำให้อยู่ได้ จนมาถึงเวลานี้ได้ก็ภูมิใจครับ
นาทีที่ได้เป็นสุดยอดนักล่าฝันตอนนั้นเหมือนฝัน คือตอนที่อาต้อย(เศรษฐา ศิระฉายา)ประกาศ มันเหมือนภาพเก่าๆ ผุดขึ้นมา ภาพที่ผมไปสมัคร ต่อแถวได้ 50 คน ได้ 12 คน แล้วมาอยู่ในบ้าน มันขึ้นมาเป็นลำดับๆ ก็ภูมิใจครับ พอหายเบลอแล้วก็ตั้งสติได้ แล้วก็คิดว่าจะออกมาทำงานอย่างจริงจัง เป็นไปอย่างที่เราคิด ได้ทำในสิ่งที่เราฝันไว้ ผมภูมิใจมากๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะที่ผ่านมาผมต้องดิ้นรนมาก ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เริ่มไปสมัคร "ยูบีซี อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย" ด้วยตัวเอง แล้วก็เข้าบ้านอะคาเดมี่ คือทุกอย่างมันเกิดจากตัวผมเองทั้งนั้น มันเป็นสิ่งที่ตัวเองรู้สึกภูมิใจมาก มันเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับผม
การได้มาที่เอเอฟ 3 เป็นกำไรชีวิตมากๆ และมันคุ้มค่าตั้งแต่ผมรอดมาในวีกแรกแล้ว ส่วนวีกที่ 2 ที่ 3 ต่อมามันเป็นกำไรของชีวิตแล้วครับ ซึ่งผมก็ทราบมาตลอดว่ามีคนคอยให้กำลังใจผมอยู่แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเยอะขนาดนี้ ผมดีใจมาก
มาถึงจุดนี้ผมไม่คิดว่าตัวเองมีชื่อเสียงอะไร คิดแค่ว่ามีแค่คนรู้จักมากขึ้นเท่านั้น แต่สิ่งที่เป็นจริงคือความรับผิดชอบ คืองานที่เกิดขึ้นในอนาคต ผมอยากทำงานมากกว่า ต้องทำงานที่ตัวเองรับผิดชอบให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องของความดัง ผมว่ามันเป็นกำไรชีวิต ที่กลัวกันว่าดังแล้วเหลิงผมขอให้ดูกันไป ตรงนี้เพิ่งเป็นการเริ่มต้นผมจะขอพิสูจน์ตัวเองกับงานที่จะทำ อยากให้ทุกคนรอดูผมต่อไปนานๆ ดีกว่า
เข้าไปดูรายละเอียด+ภาพประกอบได้ที่
http://www.rssthai.com/reader.php?t=entertain&r=6752 นะจ๊ะ
